K Fieldtest
Door Ina van der Goot. Fotografie John van Helvert
Met de Sigma DP2x naar Londen
Als enthousiast fotograaf moet je bij een stadsreportage in Londen vooral oppassen
met oversteken. In 2010 is John in Hong Kong bijna aangereden doordat hij bij het
oversteken van een drukke straat in een moment van onachtzaamheid even de
verkeerde kant opkeek. Daar rijden ze ook links... Er kwam een bestelbusje op hoge
snelheid aanrijden en die schampte zijn arm. A close call. Dit was één van de eerste
dingen dat in Londen ter sprake kwam: ‘Weet je nog, toen in Hong Kong?’ Kennelijk zijn
er in Londen in het verleden vaker buitenlandse bezoekers bijna aangereden. Bij veel
drukke oversteekplaatsen zie je tegenwoordig dat er met koeienletters ‘First look right’
vlak voor je neus op de straat staat geschreven. En dat helpt!
Met de Olympische Spelen aankomende
zomer voor de deur leek het een goed
idee om Londen als fieldtest locatie uit te
zoeken. Londen is qua oppervlakte één
van de grootste steden ter wereld en haar
geschiedenis gaat ruim tweeduizend jaar
terug. In die lange periode heeft deze stad
en haar bewoners heel wat meegemaakt:
grote stadsbranden, terroristische aanslagen en de pest, om maar wat te noemen.
Er wonen bijna acht miljoen mensen en
Londen is daarmee de grootste stad van
de Europese Unie. Londen was niet altijd
de hoofdstad van Engeland. In de vroege
Middeleuwen was dat Winchester. Er zijn
verschillende overheersers geweest zoals
de Kelten, de Romeinen, de A
­ ngelsaksen
en de Normandiërs. Zij hebben ook
allemaal duidelijke sporen achtergelaten.
Brutus van Troje (ook wel Brutus van
Brittannië genoemd) wordt gezien als de
stichter van de stad Nieuw Troje, het latere
Londen. Nadat hij een aantal Trojaanse
slaven uit Griekenland had bevrijd leidde
hij hen via Gallië naar Engeland. Dit nadat
hij een visioen had gehad dat hij een
koninkrijk zou stichten in een land dat
door reuzen werd bewoond. Hij was in de
periode 1104 voor Christus tot 1081 voor
Christus de eerste koning van het latere
Engeland.
Wrede Romeinen
In het jaar 43 werd de stad op de
noordoever van de Theems onder de
Romeinse keizer Claudius als Londinium
gesticht. Het was in die periode de
hoofdstad van de Romeinse provincie
­Britannia. Zoals de meeste verhalen over
de Romeinen uit de overlevering hebben
Lachende ogen.
Handig dat kop­
telefoontje...
42
Een verliefd stelletje bij
Camden Lock.
43
Aan de oever bij Camden Lock zijn tientallen Aziatische en Oosterse eettentjes waar je voor 4 pond een heerlijk bord eten kunt kopen en in de openlucht kunt nuttigen, maar wel ‘onder’ toezicht.
zij ook hier op wrede wijze huisgehouden.
Het opeisen van eigendommen van de
Iceense edelen (mensen van de Keltische
stam de Iceni), het geselen en verkrachten
door Romeinse soldaten van talloze vrouwen, het hoorde allemaal bij de Romeinse
overheersing. Een opstand volgde en in
61 werd Londinium geheel door Boudicca
(echtgenote van de overleden Keltische
koning) en haar manschappen verwoest.
Een korte periode van wederopbouw
volgde, maar de stad raakte na het vertrek
van de Romeinen in ernstig verval. Daarna
heersten Angelsaksische koningen over
Engeland waarvan Ethelbert van Kent zich
als eerste tot het Christendom bekeerde.
Hij stichtte de St. Paul’s Cathedral. Er was
ook in die periode weinig rust, regelmatig
Foto bij zonsondergang op de South Bank ter hoogte van de Royal Festival Hall.
werd Londen in de negende eeuw door
de Vikingen geplunderd. Na een grote
reeks veldslagen werden de Vikingen uiteindelijk door Koning Alfred de Grote verslagen. Daarna kon de stad tot grote bloei
komen. Tussen 1042-1066 was Eduard
de Belijder koning van Engeland en heeft
Westminster Abbey laten uitbouwen tot
een grote stenen kerk met daarin zijn
eigen begraafplaats. In 1066 stierf hij kinderloos en vrijwel meteen werd E
­ ngeland
veroverd door de Normandiër Willem de
Veroveraar. Tijdens de Middeleeuwen
groeide Londen in welvaart en inwonertal
naar 40.000 rond het jaar 1100. Amper
tweehonderd jaar later was het inwonertal
gestegen naar bijna 100.000. Met het
groeien van de stad steeg ook de welvaart
aan de bovenkant van de maatschappij.
daarvan was enorm kostbaar en had de
Britse financiële reserves bijna volledig
uitgeput. De 18e eeuw was een wat
rustigere periode, toen was Londen een
zeer welvarende stad en had inmiddels
ook de rol van financieel wereldcentrum
van Amsterdam overgenomen. Tijdens
de lange regeringsperiode van koningin
Victoria (1837 tot 1901) werd dit het
Victoriaanse tijdperk genoemd. In die periode kreeg Engeland een voorbeeldfunctie
voor de wereld als het om zeden, stijlen
en modes ging. Het was de eeuw van de
kuisheid. In de tweede helft van de 19e
eeuw werd onder leiding van Sir Joseph
Bazalgette een grootschalig rioolstelsel in
de stad aangelegd. Hierdoor werd Londen
de eerste stad ter wereld, waar grote vorderingen werden geboekt op het gebied
van de levensstandaard en de volksgezondheid. De Tweede Wereldoorlog was
ook voor Londen een heftige periode.
Als gevolg van Duitse bombardementen
waren er 20.000 dodelijke slachtoffers te
betreuren. Na de oorlog werd Londen in
Laag water op de Theems met de skyline van de noordoever op de achtergrond.
1952 en 1962 nog ernstig bedreigd door
overstromingen, mede vanwege het feit
dat de stad 30 cm per eeuw verzakt. Om
het overstromingsgevaar zoveel mogelijk
tegen te gaan werd tussen 1974-1984
bij Woolwich de Thames Barrier aangelegd. Deze waterkering is qua grootte de
tweede in de wereld na de Oosterscheldekering. Woolwich in het oostelijke deel
van Londen werd uitgekozen vanwege
haar rechte oevers en de geschiktheid van
de rivierbedding om op te bouwen.
Doelwit van terrorisme
De status van wereldstad en hoofdstad
van het Verenigd Koninkrijk bracht met
zich mee dat Londen regelmatig doelwit
is geweest van terrorisme. Vooral bekend
zijn de aanslagen van de IRA. Londen
is met een oppervlakte van zo’n 1572
De Millennium Bridge met St. Paul’s Cathedral op de achtergrond.
Financieel handelscentrum
Londen werd al vroeg een financieel
handelscentrum. De Royal Exchange
werd in 1565 gesticht. Maar er was ook
rampspoed. De grote pestepidemie in
1665 eiste ruim 100.000 slachtoffers en
door de grote brand in 1666 werd een
groot deel van Londen verwoest, zelfs
St. Paul’s Cathedral moest eraan geloven.
Er volgden diverse (zee)oorlogen, ook
met Nederland: in 1665-1667 en later
in 1672-1678. Tijdens die oorlogen werd
aan weerskanten een groot gedeelte van
de vloot verwoest. De wederopbouw
44
45
vierkante kilometer fysiek een grote stad.
De Theems loopt van west naar oost
globaal dwars door het midden van de
stad. De werking van de getijden hebben
de ­Londenaren altijd zorgen gebaard, ook
heden ten dage nog, hoewel die imposante Thames Barrier de stad voorlopig
afdoende kan beschermen. Het algemene
beeld doet misschien anders vermoeden
maar Londen is een stad waar het verhoudingsgewijs weinig regent. Londen
heeft een gematigd zeeklimaat en er
komt ook weinig sneeuw voor. Mede door
haar ‘rijke’ koloniale verleden wonen er
mensen met meer dan honderd verschillende nationaliteiten. Bijna 7 % van de
­Londenaren zijn Indiërs en zo’n 2,5 % zijn
Pakistanen en Bengalen. Veel van de etnische groepen komen uit het voormalige
Britse Rijk. Er worden door de bijna 8 miljoen inwoners ruim driehonderd verschillende talen gesproken. In de Houses of
Parliament zetelt het Britse parlement.
Architectuur
Er is geen algemene architectonische stijl
maar er zijn wel een aantal hele belangrijke architecten die gebouwen met een
geheel eigen signatuur hebben ontworpen. Van voor de Grote Brand zijn er nog
stukken van de Romeinse stadsmuur,
het schitterende Westminster Abbey en
de Tower of London bewaard gebleven.
Alle andere belangrijke bouwwerken
zijn van na de Grote Brand. De grootste
Engelse bouwmeester was zonder twijfel
Christopher Wren (1632-1723). Hij kreeg
de opdracht om na de Grote Brand de
nieuwe St Paul’s Cathedral te ontwerpen.
Het ontwerp en de bouw duurde 35 jaar
(1675-1710). In de tussentijd had hij vele
andere kerken en gebouwen ontworpen
en vestigde hiermee zijn reputatie als
grootste Engelse bouwmeester. Maar er
waren in latere jaren ook andere belangrijke architecten zoals John Nash en
­Norman Foster. Er is geen stad ter wereld
die met maar liefst meer dan honderd
parken zoveel groene longen heeft als
Londen. Het karakter en afmeting van al
die parken is zeer uiteenlopend. Sommige
parken zijn maar klein, andere (zoals Hyde
Park) zijn heel groot en worden nauwkeurig onderhouden. Voor grootschalige evenementen, zoals het buitengedeelte van
Last Night of the Proms en Live8 2005,
zijn de grote parken ideale podia.
Hyde park is ook de plek van de wereldberoemde ‘Speakers Corner’. Oorspronke-
lijke was dit in het noordoosten van Hyde
Park gelegen gedeelte de locatie waar de
galgen van Tyburn stonden. Hier mochten
de ter dood veroordeelden nog eenmaal
vrijuit publiekelijk hun zegje doen voordat
ze werden opgehangen. Na 1783 werd
hier niemand meer opgehangen maar
werd dit de plek waar mensen een praatje
kunnen houden voor wie er maar naar
luisteren wil. Meestal gaat het om onderwerpen uit de religie, politiek en cultuur. In
plaats van het bekende zeepkistje nemen
de meesten een trapje mee en kun je
hier met name op zondag de meest uitgesproken figuren tegenkomen. Niet zelden
mengt het publiek zich in het onderwerp
en ontstaat er binnen no time pittige en
vaak vermakelijke discussies.
In de omgeving van The
Royal Naval College
kun je heerlijk rustig
wandelen.
Op het gebied van cultuur, muziek en
galerieën heeft Londen heel veel te
bieden. In 1908 en 1948 organiseerde
Londen de Olympische Zomerspelen en
aankomende zomer voor de derde keer.
Hoewel dat een geweldig evenement is
vonden wij het toch een beter idee om
Londen voor die tijd te bezoeken. Londen
heeft los van die spelen zo ontzettend
veel te bieden voor een interessante citytrip dat de week is omgevlogen. De keuze
47
Gymnastiek op de
zondag in Greenwich
Park.
Op Piccadilly Circus
is op straat bijna elke
avond wel iets leuks
te doen.
48
voor deze fieldtest was gevallen op de
Sigma DP2x, een fijne compacte camera.
De Sigma DP2x
De DP2x is een logisch vervolg op de
gewaardeerde DP2. Die camera werd
destijds in een lastige markt gezet en in
die situatie zijn sindsdien nauwelijks veranderingen geweest. Nog steeds is namelijk
de keuze aan redelijke tot goede compact­
camera’s enorm en moet je als fabrikant
van goeden huize komen om bij de kwaliteitsbewuste en prijsbewuste consument
op te vallen. Dat de DP2x van goeden
huize komt zal in deze fieldtest blijken. Het
begrip ‘consument’ is in deze wel wat toegespitster bedoeld, want de DP2x is zeker
geen allemansvriendje. Enerzijds zou een
serieuze amateurfotograaf deze camera
kunnen overwegen maar hij misstaat ook
niet als handig cameraatje erbij voor de
doorgewinterde professional. Immers,
als je eens geen klus hebt (komt tegenwoordig wat vaker voor) dan is de slechts
260 gram wegende DP2x ideaal om toch
altijd bij je te hebben. Je kunt er kwalitatief
hele goede foto’s mee maken en er zelfs
nog een stukje mee filmen. Je moet echter
wel wat kijk hebben op de verschillen tussen de talloze merken compactcamera’s
om je keuze op de DP2x te laten vallen.
Qua prijs zit deze camera immers aan de
bovenkant van de markt waardoor je toch
die meerprijs zult willen rechtvaardigen.
Bovendien maakt dit soort camera’s geen
deel uit van een totaalsysteem zoals dat bij
dslr’s wel het geval is. Daar wordt in eerste instantie een body met een objectief
gekocht. Als die bevalt dan zal de fotograaf
het systeem op een bepaald moment willen uitbreiden. Dan komen de vervolgaankopen en zo koop je je als het ware in in
een systeem. Hoewel het switchen tussen
merken bij professionele fotografen zeker
voorkomt (tussen Canon en Nikon bijvoorbeeld) zal de gemiddelde fotograaf dit niet
snel doen. Dat kost immers altijd veel geld.
Maar dat ankertje naar een systeem heb
je als merk niet met een compactcamera.
Met wat kleine accessoires heb je al snel
je set compleet. Hier gaat het er dus echt
om of je als merk de klant volledig kunt
overtuigen.
De techniek
In de DP2x zit een grote APS-C sensor
(20.7 x 13.8 mm) zoals die ook in veel
grotere dslr’s wordt gebruikt. Het gaat
om een CMOS Foveon X3 sensor met
een totaal van 14.1 megapixels. Dat is
ook meteen z’n allersterkste troef, want
hierdoor mag je verwachten dat je met de
DP2x beelden kunt maken die technisch
belangrijk beter zijn dan met de talloze
andere compactcamera’s in dit segment.
In de praktijk blijkt dit ook absoluut waar
te zijn. Dat is anderzijds ook niet verwonderlijk want die DP2x sensor is zo’n zeven
tot twaalf keer groter dan de sensoren die
in de meeste digitale compactcamera’s
wordt gebruikt. De DP2x kan direct uit de
camera vier verschillende JPEG formaten
produceren: 2640 x 1760 pixels (high),
2640 x 1485 pixels (16:9), 1872 x 1248
pixels (medium) en 1312 x 880 pixels
(low). Met de DP2x kun je ook filmen in
QVGA formaat (320 x 240) met 30 beelden per seconde. Met een 1 GB geheugenkaartje kun je dan steeds 30 minuten
maximaal aan één stuk door filmen. Het
ISO waarden bereik is van 100 t/m 3200,
ruim voldoende dus voor de meeste
omstandigheden. Er zit een uitstekende
lichtmeter in deze camera (nadruk op het
midden of spotmeting). De beelden kun
je opslaan op SD/SDHC/MMC. Sluiter­
tijden zijn mogelijk tussen 1/2000 sec.
en 15 sec. De verschillen met de eerdere
DP2 lijken op papier overigens niet zo
groot maar komen in de praktijk wel
degelijk naar voren als belangrijke verbeteringen. Sigma had de kans om een al
hele goede compactcamera op een aantal
punten te verbeteren en die kans is zeer
goed benut. Zwak punt bij de DP2 was
bijvoorbeeld de snelheid van autofocus,
dit is door Sigma goed aangepakt en de
DP2x is dan ook duidelijk merkbaar sneller met scherpstellen dan zijn voorganger.
AFE (Analog Front End) is de benaming
die je in de DP2x info tegenkomt waarmee wordt bedoeld dat de geregistreerde
kleureninformatie wordt omgezet in een
digitaal signaal. Mooie rijke kleuren in fijn
gedetailleerde beelden zijn het gevolg.
Fijn objectief
Compactcamera’s zijn vaak uitgerust met
een zoomobjectief, de DP2x is dat niet.
Er zullen ongetwijfeld mensen zijn die
dat een ‘deal-breaker’ vinden maar Sigma
heeft hier vanuit de beoogde beeldkwaliteit goede redenen voor. Vergeet ook
niet dat Sigma een lange historie heeft in
de fabricage van goede kwaliteit objectieven voor allerlei merken. Het speciaal
door Sigma voor de DP2x ontwikkelde
24.2 mm F2.8 objectief (vergelijkbaar met
41 mm kleinbeeld) is dan ook van zeer
goede kwaliteit! Daar zorgen onder andere
twee asferische lensdelen en twee hoge
index lenselementen voor. Hiermee wordt
een uitstekende opnamekwaliteit gehaald.
De totale bouw van het objectief is heel
compact. Uiteraard is het objectief voorzien van een flare-reducerende coating
in meerdere lagen. De lichtsterkte F2.8 is
ook fijn voor available light fotografie in
reportages. Er is minimale vertekening en
weinig chromatische aberratie. Net zoals je
bijna standaard een zoom-objectief op een
compact verwacht, hebben we bij dslrgebruikers een explosieve toename gezien
in het gebruik van zoomobjectieven. Toch
zie je ook in dat segment de laatste tijd
weer steeds meer fotografen teruggrijpen
op objectieven met een vast brandpunt,
zelfs zonder autofocus. Dat is een rustigere manier van fotograferen waardoor
je wat bewuster met beeldmaken bezig
kunt zijn. Zoomobjectieven hebben uiteraard het voor de hand liggende voordeel
dat je zonder van objectief te wisselen
meerdere brandpunten tot je beschikking
hebt. Uitzonderingen daargelaten betaal je
daar qua beeldkwaliteit wel een hoge prijs
voor. De meeste zoomobjectieven zitten
immers vol met allerlei vormen van vertekening. Het is logischerwijs makkelijker om
een zeer hoge beeldkwaliteit te behalen
in een objectief met een vast brandpunt.
Die vertekening bij zoomobjectieven is
dan wel later in Photoshop redelijk mak-
kelijk te corrigeren maar ook daar betaal je
een prijs voor. Na de ingestelde correcties
gaat ­Photoshop het beeld ‘resampelen’
waardoor je toch wat aan resolutie aan het
inleveren bent. Er is dus kwalitatief nog
steeds veel voordeel te behalen met een
objectief met een vast brandpunt.
Doorkijkje historisch
marinecomplex in
Greenwich Park.
Foveon versus Bayer sensor
De fervente Sigma-aanhangers zijn zeer
overtuigd van de kwaliteiten van Foveon
sensoren ten opzichte van een Bayer
sensor. Dit is natuurlijk deels een kwestie
van smaak maar er zijn ook technische
redenen. Je hoort ‘Sigma fotografen’ vaak
een pleidooi houden over dat er niets
mooiers en zuiverders is dan dat met
een Foveon sensor elke pixel daadwerkelijk wordt belicht. Interpolatie is er niet.
Hiermee zou je ook recht uit de camera
een hoger dynamisch bereik krijgen dan
met een Bayer sensor. Zonder per se
partij te willen kiezen voor de ene of de
andere sensor kun je met beide type
sensoren prachtige beelden maken. Voor
een potentiële DP2x koper zal die grote
Foveon sensor in combinatie met een
zeer goede kwaliteit vastbrandpuntobjectief waarschijnlijk de belangrijkste redenen
zijn om deze camera te kopen. Om te
zien is de DP2x geen opvallende blingbling-verschijning. Het minimalistische
design van deze in zwart uitgevoerde
camera is een beetje recht-toe-recht-aan.
De afmetingen (113,3 mm x 59,5 mm,
gewicht 260 gram) zijn ideaal om ‘m altijd
49
ronde functieknop bovenop de camera.
Je kunt filmen met deze camera maar ik
moet eerlijk zeggen dat de beeldkwaliteit
hier wat tegenvalt. Wat dat aspect betreft
zijn er geen verbeteringen te melden ten
opzichte van de DP2 en is dit zeker niet
een reden om de DP2x te overwegen: het
is vooral een mooie fotocamera.
Grappige
etalage in
Soho.
bij je te hebben. De camera wordt fysiek
wel wat groter als je er de optionele zoeker of zonnekap op zet. Zodra je de DP2x
in je handen neemt valt meteen op dat
hij zeer degelijk is gebouwd. Deze camera
kan echt tegen een stootje. Vanuit dat
oogpunt moet ook de degelijkheid van de
statiefbevestiging worden genoemd. Bij de
meeste compactcamera’s is dat een deels
kunststof uitgevoerde bevestiging ergens
in de hoek. Bij de DP2x zit deze bevestiging recht onder het midden van het
objectief en is van degelijk metaal. Ook
het geribbelde stukje op de body aan de
voorkant naast het objectief en achterop
tussen de bedieningsknopjes draagt bij
aan het degelijke uiterlijk en zorgt tevens
voor een goede houvast.
Mooi display
Achterop de camera kun je de gemaakte
foto’s uitstekend op het 2.5 inch LCD-
50
display beoordelen. De 230.000 pixels
zorgen voor een prima beeldkwaliteit,
zij het dat je het scherm, zoals bij de
meeste LCD-displays, liefst een beetje
moet afschermen tegen direct zonlicht.
Uiteraard kun je de lichtsterkte van het
display middels de toetsen regelen. Net
als bij de DP2 geeft fotograferen in raw
een veel beter resultaat dan jpg. Dan heb
je ook maximale controle over de digitale
informatie. De DP2x is in geen enkel
opzicht een snel reagerende camera en
is vanuit dat oogpunt meer geschikt om
statische onderwerpen te fotograferen
omdat je dan heel rustig kunt werken.
Toch is reportagefotografie voor een meer
ervaren fotograaf heel goed mogelijk mits
je op situaties kunt anticiperen. Net als bij
elke camera moet je even aan de menu­
structuur wennen. Alle bedieningsknopjes
zitten op logische plekken en alles voelt
degelijk en betrouwbaar aan, zo ook de
Conclusie
De kleine verbeteringen die Sigma heeft
aangebracht, hebben van de DP2x zonder
twijfel een belangrijk betere compact­
camera gemaakt. De DP2 was al goed
maar de DP2x is beter. In dit marktsegment van compactcamera’s is het aanbod
echter bijzonder groot, en op het eerste
gezicht valt het voor Sigma niet mee om
zich hier te onderscheiden. Dat vraagt om
een specifieke marketing zodat je aan de
potentiële koper duidelijk kunt maken
dat dit niet zomaar weer een standaard
compact­camera is. De DP2x is echt een
camera voor liefhebbers waarbij de combinatie van de Foveon sensor met het mooie
24.2 mm z’n allersterkste troeven zijn. Hiermee kun je rijk gedetailleerde beelden van
hoge kwaliteit maken. De technische kwaliteiten en de degelijkheid van het ontwerp
van de DP2x is ook iets waar je echt oog
voor moet hebben, want het schreeuwt
je niet tegemoet. Deze camera oogt met
z’n minimalistische ontwerp bescheiden
en dat kun je erg mooi vinden. De gemiddelde verkoopprijs die we tegenkwamen
is net onder de 500 euro. Vergeleken met
andere compactcamera’s is dat niet goedkoop maar de vraag blijft of je dat gezien
het unieke karakter van deze camera ook
moet doen. Natuurlijk is de prijs-kwaliteitverhouding belangrijk maar dat is ook een
erg persoonlijk aspect van een aankoop.
Een aantal bovengemiddelde kwaliteiten
in de DP2x zorgen namelijk wel voor
een toegevoegde waarde en dan is een
geringe meerprijs wel te rechtvaardigen.
Met de DP2x ben je in staat om fijne
details in opnames weer te geven, met
name vanuit de raw-files. Hoewel er
prima met de DP2x in straatreportages is
te werken is het meer een camera voor
bedachtzame landschapfotografie, waar
bijvoorbeeld de mogelijkheden om fijne
details in begroeiing weer te geven een
groot goed is.
Voor meer informatie:
www.sigmabenelux.com
www.johnvanhelvert.nl
M
Download PDF