Meridian | G95 | zobacz - Audio

DVD-amplitunery 10 000-35 000 z³ KINO DOMOWE
Brytyjski sprzêt od
zawsze by³ œwietny, audiofilski
i stereofoniczny. Trochê w tym
ironii, ale du¿o prawdy. Kolumny,
wzmacniacze i odtwarzacze prosto
z Wysp by³y najlepsz¹ gwarancj¹
satysfakcji, p³yn¹cej nie tylko
z brzmienia, ale i z pochodzenia.
Brytyjski sprzêt dotknê³y jednak
zmiany; na skutek s³abn¹cej
popularnoœci stereo (ale ten
smutny czas mamy ju¿ za sob¹)
czêœæ firm sprzeda³a siê
Chiñczykom, czêœæ wziê³a siê za
kino. Dzisiaj stereo znowu jest na
fali, ale kino wypada jeszcze mieæ,
wiêc firmy które pogodzi³y te dwa
nurty, maj¹ bardzo dobre
perspektywy.
Arcam SOLO MOVIE 5.1
Meridian G95
Naim N-Vi
N
owe trendy dotycz¹ nowych
sposobów ³¹czenia ró¿nych
funkcji, zarówno w sprzêcie
przenoœnym, jak i stacjonarnym.
Mimo to by³em trochê zaskoczony
odkryciem, ¿e w³aœnie trzy zacne brytyjskie
marki oferuj¹ w tym sezonie kombajny
DVD-procesor-tuner-wzmacniacz
wielokana³owy – spotykane do tej pory
raczej wœród produktów niskobud¿etowych,
a nie w pobli¿u hi-endu. Ale tak w³aœnie
zmienia siê rynek, rozwarstwiaj¹c siê
i generuj¹c rozwi¹zania jeszcze wczoraj
trudne do przewidzenia. Teraz wydaje siê to
oczywiste - mniejsza komplikacja konfiguracji, po³¹czeñ, a tzw. wspó³czynnik akceptacji
przez ma³¿onkê osi¹ga bardzo wysok¹
wartoœæ. Niechêtni kinowej masówce
z dalekowschodnich fabryk audiofile prêdzej
zdecyduj¹ siê na przygodê z dŸwiêkiem
wielokana³owym, gdy bêd¹ j¹ firmowaæ
takie autorytety, jak Arcam, Naim
i Meridian. O to chodzi, zw³aszcza
w obszarze hi-endu – aby tworzyæ
urz¹dzenia nowoczesne, ale maj¹ce
“korzenie”, uniwersalne, ale te¿ oryginalne.
I dlatego w³aœnie znajd¹ siê amatorzy
brytyjskich wynalazków, choæ ich ceny...
maj¹ jakby o jedno zero wiêcej, ni¿
urz¹dzenia producentów dalekowschodnich,
do jakich przyzwyczaj¹j¹ Kowalskiego sklepy
nie dla idiotów. Dla dziewiêædziesiêciu
procent klientów bêdzie to wiêc o jedno
zero za daleko, ale wystarczy zainteresowanie pozosta³ych dziesiêciu, mo¿e nawet
piêciu, niechby dwóch procent, aby Arcam,
Meridian i Naim odnieœli sukces.
DVD-amplitunery
Brytyjski desant
O JEDNO ZERO
ZA DALEKO
lipiec 2007
51
KINO DOMOWE
DVD-amplitunery 10 000-17 000 z³
Arcam SOLO MOVIE 5.1
Kiedy w zesz³ym roku us³yszeliœmy
o stereofonicznym CD-amplitunerze
Arcama wcale nie byliœmy przekonani, ¿e
takie “trzy w jednym” nie polegnie
w starciu z tradycyjnymi, separowanymi
komponentami. Sukces Solo pokaza³
jednak, ¿e i w ten sposób mo¿na robiæ
œwietne urz¹dzenia, i ¿e rozwi¹zania
proste i uniwersalne s¹ na rynku
oczekiwane. Wielokana³owa odmiana
Solo - dvd-amplituner o nazwie Solo
Movie 5.1 – idzie wiêc sprawdzon¹ drog¹.
W
œród trzech prezentowanych systemów Arcam wydaje siê najbardziej filigranowy, najs³odszy. Obudowa wygl¹da spójnie, dyskretnie - nie rzuca siê w oczy.
Solo Movie bêdzie z ³atwoœci¹ aklimatyzowa³ siê
w ró¿nych instalacjach i zabudowach. Efekt taki
osi¹gniêto poprzez zredukowanie wysokoœci urz¹dzenia, równie¿ na skutek miniaturyzacji nó¿ek.
Przód ma dwa ukryte smaczki. Pierwszy to
krawêdzie - przednia œcianka przechodzi w boczne poprzez wykonane du¿ym promieniem zaokr¹glenia. Drugim akcentem dodaj¹cym lekkoœci jest utworzony przez przyciski oraz szufladê
szeroki, delikatnie wklês³y pas. Nie widaæ tego
w ogóle, gdy patrzymy na urz¹dzenie z przodu,
ale dopiero pod pewnym k¹tem. Takie wyprofilowanie powierzchni wymaga absolutnej precyzji
O D S £ U C H / O B R A Z
D
52
Ÿwiêk stereofoniczny Arcama jest doœæ charakterystyczny i ³atwy w interpretacji, a to
z kolei oznacza, ¿e prawdopodobnie da siê rozpoznaæ i oceniæ nawet podczas krótkiego demo
w sklepie. Czêsto bywa tak, ¿e zdecydowani na
zakup jakiegoœ urz¹dzenia po wczeœniejszym zapoznaniu siê z nim w innych warunkach wci¹¿ mamy w¹tpliwoœci czy w naszym pomieszczeniu zagra to równie wyœmienicie, albo, myœl¹c na ch³odno, czy chocia¿ w du¿ej mierze tak samo. Oczywiœcie pewne cechy w ró¿nych œrodowiskach akustycznych zawsze siê zmieniaj¹, mo¿emy byæ jednak przekonani, ¿e o ile nasze kolumny nie zabij¹
wszelkich przejawów wyrafinowania, to z Solo
Movie us³yszymy spokój, wywa¿enie i pe³n¹ kontrolê nad emocjami. Bas jest krótki, chwilami nawet zbyt sk¹py i ostro¿ny. W sumie jednak Solo nie
jest demonem mocy i taka prezentacja mo¿e byæ
bardziej trafiona od niskotonowej szar¿y, koñcz¹cej siê wypadaniem z rytmu. Niskie tony skupiaj¹
siê wiêc na nieco wy¿szych podzakresach, sprowadzaj¹c najni¿szy dó³ raczej do roli asysty. Œred-
w zgraniu tworz¹cych j¹ elementów, a s¹ to
przecie¿ ustawione obok siebie przyciski i panel
szuflady. Niestety klawisze, co sk¹din¹d zrozumia³e, maj¹ pewien luz, a nawet ustawiaj¹ siê
nieco inaczej po ka¿dym przyciœniêciu, co z bliska burzy idealn¹ harmoniê kszta³tów. Na szczêœcie u¿ytkownicy nie bêd¹ na co dzieñ przygl¹daæ
siê Solo tak wnikliwie jak ja. W zasadzie wszystkie funkcje mo¿na obs³u¿yæ z przedniego panelu.
Wybór wejœæ odbywa siê sekwencyjnie, kolejne
dwa przyciski s³u¿¹ do regulacji g³oœnoœci, dalej
mamy podstawowe opcje transportu oraz wyciszenie. Niektóre przyciski zmieniaj¹ swoje znaczenie i pozwalaj¹ na podró¿ wœród ustawieñ
menu. Arcam oferuje dwa poziomy konfiguracji:
bie¿¹ce, dedykowane g³ównie funkcjom audio
mo¿na obs³u¿yæ z poziomu wbudowanego wyœwietlacza, bardziej zaawansowane wymagaj¹
pod³¹czenia telewizora. Display Solo jest doœæ
nietypowy, niebieska poœwiata rozbudowanej
Tylna œcianka przeczy nazwie urz¹dzenia,
iloœæ i zró¿nicowanie pod³¹czeñ przysposabia
Arcama do wystêpów w du¿ym
towarzystwie,
nie tylko
solo.
nica gra w sposób nienachalny, naturalny, ale bez
emfazy, barwy s¹ delikatnie zaokr¹glone, jakby
wykoñczone lekkim matem. Na tym tle tony wysokie maj¹ najwiêcej odwagi, s¹ jasne i detaliczne.
Jeœli dysponujemy p³ytami SACD lub DVD-Audio, warto pos³uchaæ ich na Solo Movie. Arcam,
w przeciwieñstwie do utartego schematu, w którym “przeciera” i poprawia siê góra, najwiêcej dodaje w zakresie œrednicy, która staje siê bardziej
przejrzysta i dok³adna.
W kinie domowym zmiany charakteru brzmienia tak¿e dotycz¹ œrednich tonów, jednak w kierunku bardzo sugestywnych, osadzonych blisko
dialogów. Ca³oœæ jest bardziej ofensywna, chocia¿
sama góra stonowana wzglêdem konfiguracji stereofonicznej. Przestrzeñ jest bardzo ³adna, rozbudowana, daje precyzyjny wgl¹d w miejsca, sk¹d
dochodz¹ dŸwiêki.
Byæ mo¿e nara¿ê siê tutaj mi³oœnikom brzmienia urz¹dzeñ brytyjskiej marki, ale w Solo Movie
bardziej ni¿ sam dŸwiêk podoba mi siê...obraz. Mimo, ¿e nie jest to pe³ne 1080p, urz¹dzenie urzeka-
lipiec 2007
matrycy fluorescencyjnej sk³ada siê z wielu pólkwadratów, gotowe napisy wygl¹daj¹ wiêc trochê staromodnie, jednak taki styl mo¿e siê podobaæ, a jego niekwestionowan¹ zalet¹ jest kontrast i wyrazistoœæ.
Na przedniej œciance s¹ jeszcze dwa identyczne gniazda 3,5mm, wyjœcie s³uchawkowe
oraz analogowe wejœcie dla sprzêtu przenoœnego
oznaczone trochê myl¹co jako Tape.
W podstawowym, podrêcznym trybie menu
ustawiamy wysterowanie subwoofera, parametry
dekodera Dolby ProLogic II, programowanie tunera czy zmiany trybów dekodowania - pozwala to
Solo ma a¿ dwa wejœcia i jedno wyjœcie wideo
ka¿dego rodzaju, w tym cyfrowe HDMI.
j¹co piêknie maluje krajobrazy, p³ynnie mieszaj¹c
pastelowe barwy. Ka¿dy ruch wydaje siê przemyœlany, nie ma nerwowoœci i przeskoków.
SOLO MOVIE 5.1
Cena [z³]
Dystrybutor
9900
AUDIO CENTER
www.audiocenter.pl
Wykonanie i funkcjonalnoϾ
Ma³a, zwarta obudowa, mocny zasilacz, koñcówki
mocy na scalakach. Przemyœlany, dwupoziomowy setup, wyraŸny display, wygodny pilot. Mnóstwo wejœæ
wizyjnych, choæ ich funkcjonowanie nie jest w pe³ni
elastyczne. Skaler wideo do 1080i.
Laboratorium
Du¿a moc, niskie zniekszta³cenia, idealne pasmo przenoszenia.
Brzmienie
Spokojne, wyrafinowane i delikatne brzmienie w stereo, wiêcej energii w kinie.
Obraz
Piêkny, p³ynny, ze swobodn¹ palet¹ barw i œwietn¹
gradacj¹ ciemnych planów.
KINO DOMOWE
na wybór sposobu pracy z sygna³ami stereofonicznymi, mo¿na w³¹czyæ Dolby
ProLogic I lub Dolby ProLogic II (w ró¿nych trybach), a tak¿e zrezygnowaæ
z tych systemów. W takim przypadku (ustawienie Decoding Mode na Off)
mamy czysty dŸwiêk stereo, lecz z uwzglêdnieniem regulacji zadeklarowanych w opcjach konfiguracyjnych (np. praca subwoofera). W praktyce oznacza
to, ¿e sygna³ przechodzi przez dodatkowe uk³ady cyfrowe, co jak pokaza³y
próby ods³uchowe i pomiary, nie pozostaje bez wp³ywu. Dlatego znacznie
lepiej, przynajmniej dla Ÿróde³ stereo, zdecydowaæ siê na ustawienie Stereo
Direct.
G³ówny set-up, którego obs³uga przebiega ju¿ na ekranie telewizora, jest
doœæ z³o¿ony. Arcam Solo, oprócz p³yt CD i DVD-Video, odtwarza tak¿e
dyski DVD-Audio oraz SACD, w tym SACD Mch - st¹d w konfiguracji pojawi³y siê specjalnie przygotowane opcje np. dla p³yt wielokana³owych. W sekcji
obrazu nie powinniœmy siê pogubiæ, oprócz aspektu interesuje nas przede
wszystkim praca skalera (a taki Solo Movie posiada), mo¿liwe s¹ ustawienia do
1080i w³¹cznie.
Producent zaprojektowa³ z myœl¹ o odtwarzaczach iPOD dedykowan¹
stacjê dokuj¹c¹, która integruje siê z systemem sterowania i obs³ugi DVDAmplitunera.
Piêæ kompletów gniazd g³oœnikowych zapewnia wygodne pod³¹czenie zarówno odizolowanych kabli jak i wtyków bananowych. W sekcji po³¹czeñ
wizyjnych jest w czym wybieraæ. Mocne uderzenie to dwa wejœcia HDMI
i jedno tego typu wyjœcie, w podobnych zestawach wystêpuj¹ analogowe
kompozyt i komponent. Poniewa¿ Solo Movie nie posiada konwertera sygna³ów wizyjnych, ka¿dy standard ¿yje w³asnym ¿yciem, oczywiœcie obraz
z wbudowanego napêdu DVD mo¿na uzyskaæ na wszystkich gniazdach, choæ
jak informuje instrukcja, sygna³ na wyjœciach analogowych dostêpny jest tylko
wtedy gdy od³¹czymy kabel HDMI lub zrezygnujemy z upskalowania. Brak
konwersji wideo miêdzy formatami uniemo¿liwia praktyczne korzystanie z zewnêtrznych Ÿróde³ analogowych (przy pod³¹czeniu wyœwietlacza przez
HDMI). O ile Solo nie wyst¹pi sam, pozostaje zdublowaæ pod³¹czenia do
telewizora i na tym poziomie wybieraæ aktywne Ÿród³a.
Analogowych wejœæ stereo mamy trzy, wyjœcie jedno, ale ju¿ w pe³nym
formacie 5.1 a do tego jest jeszcze niskopoziomowe wyjœcie na drug¹ strefê. Do
Arcama trafiæ mog¹ a¿ trzy cyfrowe sygna³y audio (jeden gniazdem koaksjalnym, dwa optycznymi), jest równie¿ jedno wyjœcie optyczne.
Górna pokrywa pokazuje symetryczny uk³ad otworów wentylacyjnych,
ale w dolnej wykonano liczne naciêcia tylko z jednej strony, tu¿ pod radiatorami. Z tego te¿ wzglêdu wydaje siê, ¿e lepiej by³oby zapewniæ urz¹dzeniu
wy¿sze nó¿ki, zw³aszcza ¿e wewn¹trz nie ma ¿adnych wentylatorów. Wszystkie koñcówki mocy s¹ analogowe, skupione w obrêbie pojedynczego radiatora. Zainstalowano piêæ identycznych uk³adów scalonych TDA7293, bardzo
popularnych w konstrukcjach DIY ze wzglêdu na ³atwoœæ aplikacji i mo¿liwoœæ równoleg³ego ³¹czenia kilku scalaków.
Przy drugim boku, po przeciwnej stronie, ulokowano zasilacz. Jego podstaw¹ jest potê¿ne toroidalne trafo, z kilkunasotoma odczepami dla niezale¿nych sekcji.
W œrodku gêsto, p³ytki trzeba by³o u³o¿yæ piêtrowo,
a zasilacz przytuliæ do mechanizmu.
lipiec 2007
53
Tak jak przy urz¹dzeniach Meridiana oraz
Naima, pomiary Arcama wykonywa³em dla
dwóch kana³ów, korzystaj¹c, wobec braku analogowego wejœcia 5.1, z wejœæ stereofonicznych.
Przyznam, ¿e pocz¹tkowo by³em wrêcz za³amany
monstrualnym poziomem zniekszta³ceñ jakie generowa³ Solo Movie, ale problem rozwi¹za³a opcja Direct. Warto, wrêcz trzeba z niej korzystaæ,
poprawa parametrów (a raczej ich pogorszenie
po od³¹czeniu uk³adów Direct) jest kolosalna.
Arcam oferuje bardzo wysok¹ moc, ka¿da
z koñcówek dostarcza 92W przy 8 omach. Moc
maleje do 2x88W w trybie stereo, dla 4 omów
nie nale¿y ju¿ spodziewaæ siê spektakularnego
wzrostu, Solo Movie osi¹ga 116W i 2x105W. Przy
wysterowaniu piêciu kana³ów, Arcam deklaruje
5x50W/8 omach lub 5x75W/4 omach, i patrz¹c
na uzyskane wyniki przy wysterowaniu jednego
i dwóch kana³ów, wydaje siê to prawdopodobne.
Odstêp sygna³u od szumu to umiarkowane
83dB, dynamika wybija siê ju¿ do 103dB.
Pasmo przenoszenia (rys.1) jest bardzo ³adne, mamy -0.1dB przy 10Hz, a przy 100kHz nie
wiêcej ni¿ ok. –1dB.
Tylko niewielk¹ skaz¹ na czystym obliczu
spektrum zniekszta³ceñ harmonicznych (rys.2)
jest trzecia, której poziom to -88dB. Nieco poni¿ej -90dB widaæ jeszcze drug¹, czwart¹ i pi¹t¹,
czyli bardzo dobrze.
Zniekszta³cenia Arcama (rys.3) s¹ bardzo niskie ju¿ dla pocz¹tkowych przedzia³ów mocy wyjœciowej, a powy¿ej 14W spada nawet w okolice
0.009% (dla 8 omów).
Moc znamionowa (1% THD+N, 1kHz) [W]
Ob.[Ω]
Wysterowanie (K −kanały)
1K
2K
8
92
88
4
116
105
Rozkład mocy na poszczególne kanały (8Ω)
Wysterowanie
Przód L/R Tył L/R centralny
kanałów
1
98
2
91/91
3
−/−
−
4
−/−
−/−
5
−/−
−/−
−
Czułość (dla maks. mocy) [V]
0,53
Stosunek sygnał/szum [dB]**
83
Dynamika [dB]
103
Zniekształcenia THD+N
(1W, 8Ω, 1kHz) [%]
0,04
Współ. tłumienia (w odniesieniu do 8Ω)
39
Pobór mocy [W]
400
Wymiary (S/W/G)[cm]
43/35/8
Masa [kg]
8
Pomiary przeprowadzono przy użyciu systemu NEUTRIK A2D
Wszystkie koñcówki zajmuj¹
w¹ski pas, biegn¹cy przez ca³¹
g³êbokoœæ urz¹dzenia.
* wg danych producenta
W dolnej czêœci
obudowy, z jednej
strony wykonano
szereg otworów
wentylacyjnych - za
nimi znajduj¹ siê
koñcówki mocy.
O
R
A
T
O
R
I
U
M
KINO DOMOWE Amplitunery wielokana³owe 2700-2800 z³
KINO DOMOWE DVD-amplitunery 10 000-35 000 z³
Ka¿da koñcówka mocy
bazuje na uk³adzie
scalonym.
Rys. 2. Zniekształcenia harmoniczne
L
A
B
Rys. 1. Pasmo przenoszenia
54
Rys. 3. Moc
styczeñ 2007
Na wielu elementach widaæ
nalepione paski z materia³u
t³umi¹cego – do takich zabiegów
Arcam przyk³ada du¿¹ wagê.
Amplitunery wielokana³owe 3000-4000 z³ KINO DOMOWE
styczeñ 2007
55
KINO DOMOWE Amplitunery wielokana³owe 3000-4000 z³
Meridian od dawna eksperymentowa³ z nowymi technologiami.
Rozwija³ i promowa³ ideê aktywnych, cyfrowych kolumn,
z³o¿onych systemów sterowania czy integracji komputerów
z procesem konfiguracji urz¹dzeñ. Z tego wzglêdu z pewnoœci¹
nieco ³atwiej ni¿ innym Brytyjczykom by³o mu wejœæ
w wielokana³ow¹ skórê nowoczesnych systemów kina domowego,
co uczyni³ ju¿ kilka lat temu. Tym niemniej G95 jest pierwszym
krokiem Meridiana na polu wzmacniaczy cyfrowych.
B³yszcz¹ca górna
e skomplikowanym urz¹dzeniem, ³¹cz¹p³yta bêdzie ozdob¹ G95, o ile
cym odtwarzacz DVD z procesorami i tubêdziemy j¹ utrzymywaæ w nienagannerem, mieliœmy ju¿ do czynienia w teœnej czystoœci...
cie G91A. G95 idzie jeszcze o krok dalej. Pod
wzglêdem funkcjonalnym, wzglêdem G91, dodano mechanizmu. Tym razem jest inaczej, wykokomplet koñcówek mocy, ale i w pozosta³ym za- nano jedynie w¹sk¹ szczelinê, w któr¹ nale¿y
kresie nie s¹ to bliŸniaczo podobne konstrukcje.
delikatnie w³o¿yæ p³ytê. Wa¿nym elementem
Obudowa jest charakterystyczna dla Meridia- wzornictwa Meridiana jest du¿a, b³yszcz¹ca
na, doœæ du¿a i ciê¿ka. Przednia œcianka wspiera p³yta umieszczona na górnej pokrywie. Poniesiê na umieszczonych po obydwu stronach dwóch wa¿ G95 bêdzie na ogó³ wystêpowa³ solo, pozometalowych panelach, z pokrêt³em wzmocnienia stanie ona dobrze widoczna.
po prawej i trzema przyciskami po lewej stronie.
Œcianka tylna jest mocno zat³oczona, praw¹
Przestrzeñ poœrodku podzielono na górn¹ sekcjê czêœæ wype³niaj¹ zaciski dla piêciu kolumn, metaz wyœwietlaczem oraz doln¹ z przyciskami i me- lowe nakrêtki umieszczono w plastykowych ko³chanizmem. Spotkamy tutaj kilka niekonwencjo- nierzach co utrudnia (ale nie uniemo¿liwia) podnalnych rozwi¹zañ, pierwsze z nich to siedem ³¹czanie go³ych przewodów, wtyki bananowe
klawiszy, z których tylko dwa skrajne maj¹ na mo¿na stosowaæ ju¿ bez ¿adnych przeszkód. Opsta³e przypisane funkcje - pozosta³ych piêæ reali- rócz wyjœæ g³oœnikowych Meridian zapewnia pe³en komplet analogowy 5.1, wejœcia analogowe
s¹ ju¿ jednak tylko w postaci dwukana³owej, ale
mamy ich a¿ szeœæ par. Do tego dochodz¹ dwa
cyfrowe gniazda elektryczne i dwa optyczne.
W sekcji wideo s¹ trzy wejœcia S-Video, dwa kompozytowe, i pojedynczy komponent na RCA. W odró¿nieniu od niego wyjœcie komponentowe zbudowano na gniazdach BNC, i uzbrojono w procesor DCDi Faroudja, zapewniaj¹cy progresywne skanowanie. Troszczy siê on tak¿e o gniazdo
HDMI w wybornej specyfikacji. Mamy uk³ady
skaluj¹ce do postaci 1080p (z p³yty DVD lub ŸróTradycyjny dla Meridiana du¿y sterownik de³ analogowych), a dŸwiêk transmitowany (i upsamplowany) jest w rozdzielczoœci 24bitów i z
jest wygodny o tyle, ¿e ³atwiej go znaleŸæ...
próbkowaniem 192kHz.
Nad gniazdami g³oœnikowymi umieszczono
zuje przeró¿ne opcje. I tak np. gdy znajdujemy
siê w trybie odtwarzacza DVD, wyœwietlane s¹ jeszcze z³¹cza wyzwalacza i sygna³ów podczersymbole podstawowych funkcji takich jak play, wieni (z zewnêtrznego czujnika) oraz trzy porty
stop, zmieniaj¹c tryb pojawiaj¹ siê opisy wejœæ oznaczone jako Meridian Comms, s³u¿¹ce do kosygnalizuj¹ce pracê G95 jako procesora/amplitu- munikacji z innymi urz¹dzeniami firmy.
Jest równie¿ gniazdo RS232, w komplecie
nera. Pocz¹tkowo mo¿e siê to wydawaæ skomplikowane, jednak obserwuj¹c komunikaty ³atwo z G95 otrzymujemy gotowy kabel oraz program,
siê przyzwyczaiæ. Wybranym rozwi¹zaniem proSporo miejsca zajmuj¹ gniazda komunikacji
ducent po³¹czy³ minimalistyczn¹, prost¹ formê paz innymi komponentami Meridiana oraz
nelu z rozbudowan¹ funkcjonalnoœci¹. Sam wyz komputerem.
œwietlacz ma mlecznobia³¹, doœæ blad¹ barwê, czytelnoœæ mniejszych znaków nie jest najlepsza, ale
na szczêœcie przewa¿aj¹ spore napisy i symbole.
W odtwarzaczach Meridiana, czy to CD, czy
DVD, charakterystyczn¹ cech¹ jest du¿y, wysoki
panel, który wyje¿d¿a razem z masywn¹ tac¹
Meridian G95
Z
56
lipiec 2007
Do nietypowego,
szczelinowego mechanizmu ³adowania
p³yty te¿ trzeba siê przyzwyczaiæ.
Wykonanie i monta¿ poszczególnych
fragmentów obudowy jest perfekcyjny.
Za bocznymi otworami znajduj¹ siê
koñcówki mocy.
Wejœcie wideo komponent wykonano
na gniazdach RCA, wyjœcie ju¿ na BNC.
KINO DOMOWE
Górna
pokrywa
ma strukturê dwuwarstwow¹,
co zwiêksza jej
sztywnoϾ.
s¹ z kolei bardzo popularnym w sprzêcie wy¿szej klasy scalakiem z kompletem dekoderów
cyfrowo-analogowych Analog Devices ADV7300.
Koñcówki mocy rozdzielono pomiêdzy dwa
modu³y umieszczone po bokach, z prawej strony
znajduj¹ siê dwa wzmacniacze, z lewej trzy. Ka¿dy uk³ad z³o¿ony jest z g³ównej p³ytki drukowanej i przykrêconego do dolnej czêœci obudowy
modu³u scalonego. Wszystko firmuje holenderski
Hypex, znany dostawca wzmacniaczy subwooferowych. Ale w G95 znalaz³y siê oczywiœcie elementy przystosowane do pracy w pe³nym pasmie.
G
B
R
A
Z
lipiec 2007
O
Obraz
Obraz szczegó³owy i nasycony, p³ynny i szybki.
/
Brzmienie
Porz¹dek, separacja, doskona³y wgl¹d w strukturê, ale
bez przerysowania detali.
H
Laboratorium
Wysoka moc, umiarkowane zniekszta³cenia o korzystnym rozk³adzie, s³aby S/N, ograniczone pasmo przenoszenia.
C
Wykonanie i funkcjonalnoϾ
Znakomita budowa mechaniczna, œwietnie uk³ady cyfrowe, odwa¿na aplikacja koñcówek marki Hypex. Pilot-pulpit.
U
35 000
HI-FI SOUND STUDIO
£
Cena [z³]
Dystrybutor
S
G95
bez zarzutu. Wiadomo jednak, ¿e nie wszystkie
realizacje, a nawet mniejszoϾ, nagrywana jest
z zachowaniem naturalnej przestrzeni. Czêsto
sk³ada siê utwory z materia³ów z ró¿nych sesji.
Efekt jest taki, jakby G95 szed³ za intencjami realizatora, wspieraj¹c i wzmacniaj¹c czary-mary
konsolety.
Brzmienie jest swobodne, dynamiczne, podane z rozmachem i przestrzeni¹ wychodz¹c¹ lekko przed g³oœniki - to taka maniera, która wymaga chwili na adaptacjê. Charakter basu jest na
ogó³ delikatny, urz¹dzenie nie przesadza w si³owym formowaniu dŸwiêku i zalewaniu s³uchacza
niskotonowymi emocjami, ale ma potencja³, który
prezentuje we w³aœciwych momentach. Góra jest
soczysta i poczyna sobie znacznie œmielej, zostawiaj¹c nieraz pozosta³e podzakresy nieco w tyle.
Œrednica gra z gracj¹, nieco miêkko, przyjaŸnie.
W systemie wielokana³owym dobrze s³ychaæ
u³omnoœci samych rejestracji na p³ytach DVDVideo, które po prostu nie s¹ w stanie wykorzystaæ ca³ego potencja³u G95. Nie jest to z pewnoœci¹ wina samego urz¹dzenia, które w realizacjach
wykonanych w formacie PCM znów pokazuje
blask i klasê.
Jako Ÿród³o obrazu Meridian zachwyca efektown¹ szczegó³owoœci¹ i zró¿nicowaniem detali,
nie trac¹c jednak naturalnej p³ynnoœci. Wprawdzie pod³¹czenie do ka¿dego z wyjœæ daje przynajmniej dobre rezultaty, ale uniwersalne zasady
doboru formatów sprawdzaj¹ siê tu nadzwyczaj
dobrze - prym wiedzie wiêc HDMI.
D
95 ma rzadko spotykan¹ umiejêtnoœæ natychmiastowego skupiania uwagi s³uchacza
na jednym, wybranym elemencie, w którym
sprzêt jest bardzo mocny. W wydaniu Meridiana
muzyczny œwiat wygl¹da zawsze, niezale¿nie od
p³yty i nagrania, na starannie pouk³adany, niczym
sala operacyjna przed zabiegiem. Wszystko na
swoim miejscu, przepiêkna separacja dŸwiêków,
mo¿na siê zdziwiæ, jak bardzo “zamulony” przekaz serwuje nam wiele innych, nawet bardzo
drogich systemów. Mo¿na nawet odnieœæ wra¿enie, i¿ rzeczywistoœæ wed³ug Meridiana jest tak
perfekcyjna, ¿e a¿ nierealna. Odseparowanie instrumentu prowadz¹cego od reszty zespo³u,
który cofniêty jest zazwyczaj kilka kroków do
ty³u, ale trzyma siê w tempie i klimacie utworu –
Sekcja wideo to skaler Genesis oraz
konwertery Analog Devices.
O
po pod³¹czeniu urz¹dzenia z komputerem mo¿emy dokonaæ ustawieñ wszystkich funkcji w wygodny i przejrzysty sposób. Nie ka¿dy jednak ma
na to chêæ, dlatego mo¿liwe jest równie¿ przeprowadzenie set-up’u w klasyczny sposób.
A to doœæ ³atwe, gdy¿ panel przygotowano
w postaci prostych, zrozumia³ych zak³adek z³o¿onych z najbardziej potrzebnych funkcji. W sekcji wideo na uwagê zas³uguje wybór trybów pracy skalera, jest tak¿e kilka podstawowych regulacji. Menu audio to przede wszystkim dwie wa¿ne
zak³adki: wybór wielkoœci g³oœników oraz poziom wraz z odleg³oœci¹ dla ka¿dego z nich. Bardziej z³o¿ona jest definicja wejœæ, w której mo¿na decydowaæ o typie sygna³u, czu³oœci wejœcia,
gnieŸdzie wideo, a nawet pracy zewnêtrznego
prze³¹cznika HDMI. Poniewa¿ w G95 mamy tylko wyjœcie HDMI, co producent t³umaczy wzglêdami jakoœciowymi, dostêpny jest dodatkowy zewnêtrzny modu³ pozwalaj¹cy podpi¹æ i prze³¹czaæ kilka dodatkowych Ÿróde³ w tym formacie.
W gamie odtwarzanych p³yt znajdziemy CD,
CD-R/W, DVD-Video, wbudowane dekodery obs³uguj¹ standardy Dolby Digital, DTS, DTS 96/24,
Dolby ProLogic II. Producent nie wspomina
wprawdzie o nagrywalnych DVD, ale kilka
prób z dyskami DVD+/-R pokaza³o, ¿e urz¹dzenie poradzi sobie i w takich sytuacjach.
Sterownik proponowany przez Meridiana jest
jedyny w swoim rodzaju, du¿e, prostok¹tne pude³ko trudno obs³ugiwaæ w typowy sposób, nale¿y po³o¿yæ je na stole i dopiero wtedy przyciskanie klawiszy jest pewne i wygodne. Nadajnik przypomina bardziej miniaturow¹ klawiaturê komputerow¹, od strony funkcjonalnej wszystko jest tu
jednak logicznie pouk³adane. Ciekaw¹ rzecz¹ s¹
wymienne przyciski, w specjalnym pude³eczku
otrzymujemy kilka klawiszy z innymi oznaczeniami wejœæ. Jeœli wiêc np. zamiast magnetofonu (tape) mamy gramofon analogowy, wk³adamy do pilota klawisz z napisem LP.
Konstrukcja obudowy jest bardzo sztywna,
wszystko dziêki grubym œciankom, ale nie bez
znaczenia pozostaje równie¿ górna pokrywa,
z³o¿ona z dwóch warstw. Wewn¹trz znalaz³oby
siê nawet nieco wolnego miejsca, dziêki bardzo
starannemu monta¿owi i elementom SMD. Z przodu widaæ du¿y toroidalny transformator, który
zosta³ w³o¿ony w ekranuj¹c¹ puszkê i zamocowany obejm¹ z materia³em t³umi¹cym. Obok trafa znajduje siê mechanizm - to typowy modu³
komputerowy, tak¿e we w³asnej obudowie z wyprowadzonymi standardowymi z³¹czami, a wiêc
czteropinowym zasilaniem i szerok¹ taœm¹ transmisji danych. Napêd ch³odzony jest zainstalowanym przy dolnej œciance wiatraczkiem. Z ty³u widaæ dwie p³ytki z elektronik¹ cyfrow¹, pod którymi umieszczono dwa kolejne modu³y. Interfejs
HDMI pochodzi z Silicon Image, to œwietny uk³ad
Sil9030c w najnowszej wersji z obs³ug¹ dŸwiêku
DVD-Audio. Z sygna³ami wideo pracuje procesor Genesis Faroudja FLI2310, który odpowiada
za generowanie obrazu 1080p, a przyjmuje dane
nawet do 1080i. Wyjœcia analogowe napêdzane
57
UcD patent holenderski
Moc znamionowa (1% THD+N, 1kHz) [W]
Ob.[Ω]
Wysterowanie (K −kanały)
1K
2K
8
113
113
4
142
142
Rozkład mocy na poszczególne kanały (8Ω)
Wysterowanie
Przód L/R Tył L/R centralny
kanałów
1
113
2
113/113
3
−/−
−
4
−/−
−/−
5
−/−
−/−
−
Czułość (dla maks. mocy) [V]
0,42
Stosunek sygnał/szum [dB]**
70
Dynamika [dB]
91
Zniekształcenia THD+N
(1W, 8Ω, 1kHz) [%]
0,055
Współ. tłumienia (w odniesieniu do 8Ω)
39
Pobór mocy [W]
700
Wymiary (S/W/G)[cm]
44/35/9
Masa [kg]
14
Pomiary przeprowadzono przy użyciu systemu NEUTRIK A2D
Podobnie jak w przypadku Arcama i Naima,
w G95 mamy do dyspozycji wejœcia analogowe
jedynie w stereofonicznej parce, co ogranicza nasze pomiary równie¿ do formatu dwukana³owego. Meridian zadeklarowa³ 100W przy 8 omach,
w naszych pomiarach G95 uzyska³ nawet wiêcej
bo 113W, i to niezale¿nie od tego, czy pod³¹czony by³ jeden, czy dwa kana³y. W specyfikacji nie
odnalaz³em niestety mocy dla 4 omów, ale instrukcja obs³ugi dopuszcza u¿ycie takich kolumn,
wtedy dostajemy 2x142W. Przy standardowej czu³oœci wybranego wejœcia poziom wymagany do
uzyskania pe³nej mocy wynosi 0.42V, jednak G95
oferuje doœæ spore mo¿liwoœci regulacji tego parametru, gdyby okaza³o siê, ¿e wymagaj¹ tego Ÿród³a. Poziom szumów w odniesieniu do 1W to 70dB,
a dynamika 91dB, wartoœci niestety nie najwy¿sze.
W pasmie przenoszenia (rys.1) widaæ podobne zachowanie dla obydwu obci¹¿eñ. Przy 10Hz
spadek to zaledwie -0.5dB, lekkie wzbudzenie
pojawia siê w s¹siedztwie 10kHz, ale w jego
szczycie poziom nie przekracza 1.1dB, natomiast
spadek -3dB mamy doœæ wczeœnie, przy 42kHz.
W spektrum zniekszta³ceñ (rys.2) Meridian
lekko eksponuje parzyste harmoniczne, druga
jest na poziomie -80dB, a czwarta przy -85dB,
kolejne nie przekraczaj¹ ju¿ -90dB.
Kszta³t wykresu obrazuj¹cego zmiany poziomu THD+N wraz ze wzrostem mocy wyjœciowej
(rys.3) jest bardzo p³ynny. THD+N poni¿ej
0.1% otrzymamy dla mocy 0.3W-100W przy
8 omach oraz 0.5W-121W dla 4 omów.
A
T
O
R
I
U
M
KINO DOMOWE Amplitunery wielokana³owe 2700-2800 z³
KINO DOMOWE DVD-amplitunery 10 000-35 000 z³
* wg danych producenta
Koñcówki mocy wykonano w formie dwóch
modu³ów, dwu- i trzykana³owego.
UcD to technologia, który dorasta³a w laboratoriach Philipsa w ramach prób stworzenia
bardzo wysokiej jakoœci wzmacniacza do urz¹dzeñ Hi-End. Philips prace te zarzuci³, ale zainteresowa³a siê nimi inna holenderska firma - Hypex, która przejê³a licencje i zatrudni³a by³ego
szefa zespo³u Philipsa, Bruno Putzeys’a.
Skrót UcD utworzono od s³ów Universal
Class-D Amplifier. Topologia bazuje na doœæ popularnej metodzie ustalenia sta³ej czêstotliwoœci
steruj¹cej prze³¹cznikami mocy (PWM). Hypex
poœwiêci³ jednak wiele czasu na studiowanie zale¿noœci miêdzy t¹ czêstotliwoœci¹, a w³aœciwoœciami filtru pracuj¹cego na wyjœciu. Zdecydowano siê ostatecznie na takie zgranie parametrów,
aby czêstotliwoœæ przy której filtr wprowadza
przesuniêcie fazowe o 180 stopni by³a dziesiêæ
(lub nieco wiêcej) razy mniejsza od za³o¿onej
czêstotliwoœci generatora. Próby zaowocowa³y
uzyskaniem wysokiej tolerancji charakterystyki
przenoszenia wzglêdem zmieniaj¹cych siê warunków obci¹¿eniowych. Sam filtr dolnoprzepustowy nie opiera siê na ¿adnym ze znanych i popularnych w aplikacjach klasy D modelach, jest
to ponownie w³asne rozwi¹zanie Hypexa dobrane pod k¹tem konkretnego zastosowania.
Wejœcie analogowe wyposa¿one jest we
wzmacniacze operacyjne, s¹ to na ogó³ produkty
Philipsa, lecz w wielu aplikacjach stosuje siê
znacznie lepsze elementy Analog Devices. Hypex, w przeciwieñstwie do innych rozwi¹zañ, np.
Nu-Force’a nie stosuje, ani nie poleca zasilaczy
impulsowych, uwa¿a, ¿e najlepsze efekty p³yn¹
z u¿ycia tradycyjnych modu³ów liniowych.
R
Uk³ady rozpisano pomiêdzy kilka p³ytek, niemal na ka¿dym
kroku widaæ dba³oœæ o ekranowanie.
B
O
Rys. 1. Pasmo przenoszenia
L
A
Rys. 2. Zniekształcenia harmoniczne
Rys. 3. Moc
58
lipiec 2007
DVD-amplitunery 10 000-35 000 z³ KINO DOMOWE
WZMACNIANIE
Poszukuj¹c nowych rozwi¹zañ,
kilka lat temu firmy na ca³ym
œwiecie przypomnia³y sobie
o istnieniu wynalazku znanego
od dawna jako wzmacniacz klasy D. W³o¿ono sporo pracy i wysi³ku w badania
i doskonalenie opracowania, które niestety od pocz¹tku do koñca nie chce jednak
pracowaæ w domenie cyfrowej, ale zacznijmy od pocz¹tku....
W
niemal ka¿dym modelu wzmacniacza
klasy D pewne za³o¿enia s¹ sta³e. Podobnie jak w klasycznych konstrukcjach, co do których zgadzamy siê, ¿e s¹ analogowe, tak i w klasie D za efekt kreowania mocy odpowiedzialne s¹ tranzystory, tyle, ¿e pracuj¹ one na
zupe³nie innej zasadzie. Zainstalowane w stopniu
koñcowym pe³ni¹ rolê prze³¹czników - st¹d okreœlenie wzmacniacz impulsowy - prze³¹czaj¹cy, które najlepiej oddaje naturê urz¹dzenia. W przeciwieñstwie do klasy A czy AB, tranzystory w klasie
D pracuj¹ tylko w dwóch stanach, w³¹czony wy³¹czony, na zasadzie zerojedynkowej (tu widaæ analogiê do stanu cyfrowego). Genialnoœæ rozwi¹zania
polega na tym, ¿e przynajmniej w teorii zarówno
w stanie „on“ jak i “off“ straty i wydzielane ciep³o
zbiegaj¹ do zera. I tak dochodzimy do pierwszej
i w zasadzie do dziœ uwa¿anej za najwa¿niejsz¹ zaletê wzmacniacza impulsowego - sprawnoœci.
Trzymaj¹c siê powy¿szych za³o¿eñ ca³y uk³ad powinien mieæ 100% sprawnoœci i prawie by tak by³o, gdyby wzmacniacz móg³ sk³adaæ siê tylko
z prze³¹czników, a rzeczywistoœæ (stany przejœciowe, dok³adnoœæ wykonania elementów, dodatkowe
obwody, prowadzenie sygna³u itp.) by³a idealna.
I chocia¿ idea³u nie da siê uzyskaæ, bo w praktyce
wzmacniacze impulsowe osi¹gaj¹ ok. 90% sprawnoœci przy pe³nej mocy, i tak jesteœmy bardzo blisko 100%. Dodatkowo wysoka sprawnoœæ utrzymuje siê w niemal ca³ym zakresie pracy, tylko przy
minimalnych mocach znacznie siê zmniejsza.
Wróæmy jednak do dzia³ania wzmacniacza.
Tranzystory prze³¹czaj¹ce sterowane s¹ generatorem wysokiej czêstotliwoœci, który wymusza szybkie zmiany stanu (on/off). Jak szybkie? Czêstotliwoœæ impulsu musi byæ znacznie wy¿sza od czêstotliwoœci akustycznych, z jakimi wzmacniacz ma
pracowaæ. Zanim sygna³ trafi do kolumn, musi zostaæ ze wspomnianej czêstotliwoœci prze³¹czaj¹cej
(i pojawiaj¹cych siê sk³adowych harmonicznych)
odfiltrowany, wiêc im wy¿sze prze³¹czanie, tym
³atwiej bêdzie zaprojektowaæ uk³ad bierny takie
filtrowanie realizuj¹cy. Ostre filtry maj¹ skomplikowan¹ budowê i niekorzystne charakterystyki fazowe, z kolei ³agodne mniejsz¹ skutecznoœæ dzia³ania. W praktyce najczêœciej stosuje siê filtry drugiego rzêdu wykonane wed³ug modelu Butterwortha, a wiêc z kondensatorem i cewk¹. No dobrze,
ale ktoœ móg³by zauwa¿yæ, ¿e przecie¿ znacznie
proœciej by³oby “podbiæ” czêstotliwoœæ generatora, tym samym u³atwiaj¹c sobie ¿ycie z filtrami.
Owszem, z tym jednak zastrze¿eniem, ¿e rodzi to
wymagania co do wy¿szej precyzji pracy uk³adów
taktuj¹cych, komplikuje ich konstrukcje i kumuluje
b³êdy powstaj¹ce w tym procesie. Znów w praktyce najczêœciej spotykane czêstotliwoœci prze³¹czaj¹ce we wzmacniaczach klasy D to od ok.
100kHz do 1MHz. Teraz ³atwo siê domyœleæ, dlaczego konstrukcja wzmacniacza klasy D dla sub-
rys. 1. Ilustracja pracy komparatora
analogowego (sygna³ sinusoidalny)
w procesie tworzenia impulsów
steruj¹cych PWM.
rys.2. Przyk³adowy schemat
blokowy generatora impulsów
steruj¹cych dla modulacji PWM.
woofera jest o wiele prostsza od konfiguracji dla
pe³nego pasma i sk¹d tak wiele amplifikacji klasy
D w subwooferach.
Wróæmy jeszcze na moment do filtracji biernej
sygna³u wychodz¹cego. Taki filtr to, przynajmniej
jak na razie, nieodzowny sk³adnik wzmacniacza
klasy D, o jego relacjach z generatorem steruj¹cym ju¿ mówiliœmy, zatrzymajmy siê nad uk³adem
filtr-g³oœnik. Jak wiemy, obci¹¿enie dla wzmacniacza stanowi kolumna, która nie jest, niestety, obci¹¿eniem rezystancyjnym. Pierwszy problem, jaki
siê w tym tandemie pojawia, to cewka filtruj¹ca
(na wyjœciu wzmacniacza) w³¹czona szeregowo
w obwód. Podnosi ona impedancjê wyjœciow¹
wzmacniacza, obni¿aj¹c tym samym jego wspó³czynnik t³umienia. Ale jest i druga kwestia, projektuj¹c filtr
konstruktor wzmacniacza musi za³o¿yæ obci¹¿enie,
jakie ten filtr bêdzie “widzia³”. A w przypadku kolumn mo¿e byæ to 8Ω, 4Ω, ale tak¿e 10, 12 czy
3Ω, gdy¿ przebieg impedancji w funkcji czêstotliwoœci nie jest przecie¿ sta³y.
Ilustracjê tej kwestii czêsto widaæ w pomiarach pasma przenoszenia wzmacniacza impulsowego, nagle w okolicach wysokich czêstotliwoœci
np. dla 8Ω pojawia siê “górka”, której nie ma wcale dla 4Ω (lub odwrotnie). Mo¿na temu zaradziæ
wprowadzaj¹c pêtle sprzê¿eñ zwrotnych, ale jest
to kolejna komplikacja uk³adowa.
lipiec 2007
IMPULSAMI
Konstrukcja tranzystorów prze³¹czaj¹cych i generatora jest doœæ zbli¿ona we wszystkich rozwi¹zaniach pojawiaj¹cych siê na rynku, tym co w opinii projektantów tak bardzo ró¿nicuje osi¹gane rezultaty brzmieniowe, jest sekcja przygotowania
sygna³u. Za gniazdami wejœciowymi trafia on do
uk³adu odpowiedzialnego za przekszta³cenie strumienia analogowego w ci¹g impulsów. Jest to pewnego rodzaju komparator sygna³ów. Impulsy mog¹
mieæ ró¿n¹ szerokoœæ (Pulse Width Modulation), ale
znane s¹ równie¿ techniki wykorzystuj¹ce zmienn¹
czêstotliwoœæ, a nawet stosowan¹ w konwerterach
modulacjê delta-sigma. Wci¹¿ jest to jednak analogowy obraz analogowego sygna³u wejœciowego.
Sekcja sterowania mo¿e wystêpowaæ w dwóch
g³ównych odmianach - analogowej i cyfrowej.
Pierwsza jest zdecydowanie bardziej popularna,
przyjrzyjmy siê jej bior¹c przyk³ad z czêsto wykorzystywan¹ modulacj¹ PWM. Do realizacji procesu
potrzebny jest generator sygna³ów o przebiegu
trójk¹tnym oraz komparator (schemat blokowy
uk³adu przedstawia rys.2), który porównuje go do
analogowego sygna³u wejœciowego. W ten sposób
tworzone s¹ impulsy o sta³ej czêstotliwoœci, ale
zmiennej szerokoœci. Popatrzmy na rys.1 - to
przyk³ad dla fali sinusoidalnej (na skali Y napiêcie +/- x Voltów), jej „do³ek“ (wartoœæ napiêcia -Vmax) przyporz¹dkowywany jest minimalnej szerokoœci impulsu, a “wierzcho³ek“ (napiêcie
+Vmax) maksymalnej. St¹d wynika fakt, i¿ brak
sygna³u (poziom 0V) to ci¹g impulsów o szerokoœci 50% wzglêdem impulsu maksymalnego. Dlatego
te¿ nawet bez ¿adnego sygna³u na wejœciu, na wyjœciu pojawiaj¹ siê wci¹¿ wysokoczêstotliwoœciowe
szcz¹tki impulsów taktuj¹cych - stale obecnych.
Sterowanie cyfrowe daje z kolei niemal nieograniczone pole do stosowania procesorów, które zajmuj¹ siê bardziej skomplikowanym przetwarzaniem sygna³u analogowego. Ale ¿eby to zrobiæ,
musi najpierw nast¹piæ konwersja na sygna³ cyfrowy, kolejny stopieñ? Niekoniecznie...jak pokaza³a
firma Tact, mo¿na przecie¿ od razu skorzystaæ
z danych cyfrowych z odtwarzacza, przepuœciæ je
przez procesory i zasiliæ uk³ady koñcowe. Z pewnoœci¹ jest to rozwi¹zanie wymagaj¹ce stworzenia
projektu od podstaw, napisania algorytmu i odpowiedniego sprzêtu, który funkcje programowe
wcieli w ¿ycie. Jak pokazuje doœwiadczenie gra
warta jest œwieczki, otwart¹ kwesti¹ pozostaje tylko cena, któr¹ za to trzeba zap³aciæ...
Do wzmacniaczy impulsowych klasy D tak silnie przylgnê³o ju¿ okreœlenie cyfrowy (w sumie
D automatycznie przywodzi przecie¿ na myœl Digital, choæ wcale go nie oznacza), ¿e ciê¿ko bêdzie
to zmieniæ, warto jednak zdawaæ sobie z sprawê
z prawide³ rz¹dz¹cych tego rodzaju amplifikacj¹.
Najpopularniejszymi obecnie aplikacjami
wzmacniaczy impulsowych s¹ Tripath, IcePower,
UcD oraz Equibit.
59
KINO DOMOWE Amplitunery wielokana³owe 3000-4000 z³
Od kiedy pamiêtam, wszystkie urz¹dzenia Naima wygl¹daj¹ tak samo
lub prawie tak samo. Firma nie poddaje siê zmianom mody, jest wierna
wypracowanemu stylowi, mo¿e te¿ liczyæ na wiernoœæ swoich klientów,
dla których z kolei sam wygl¹d nie jest wcale najwa¿niejszy – bowiem
Naim to twarde j¹dro brytyjskiego audio. Dlatego kiedy kilka lat temu
Naim do sprzêtu stereofonicznego dorzuci³ nowe konstrukcje
wielokana³owe, nie wszystkim wielbicielom tej marki musia³o
siê to spodobaæ. Ale wszystkim podoba siê napis
na tylnych œciankach urz¹dzeñ: Made in England.
C
hoæ N-Vi zaprojektowano w XXI wieku,
konstrukcja mechaniczna odwo³uje siê do
pomys³u sprzed ponad 20 lat. Ogl¹daj¹c
Naima przypomnia³em sobie czasy, kiedy naprawia³em swojego prywatnego Naita 1, by³o to
chyba w roku 1995, a ju¿ wtedy “jedynka” mia³a
m³odoœæ za sob¹. Wszystkie uk³ady osadzono na
cienkiej p³ycie - dnie, do którego przymocowano
front oraz tyln¹ œciankê. Dopiero taki gotowy,
kompletny funkcjonalnie modu³ wsuwany jest we
w³aœciw¹ obudowê (bardzo grube œcianki) - “kopertê” w formie prostopad³oœcianu ze œciêtym
przednim i tylnym panelem. Wzajemne po³o¿enie tej uk³adanki ustala jedna œruba, a czêœci mocowane s¹ przez cztery nó¿ki d³ugimi œrubami.
Widoczne z zewn¹trz elementy obudowy s¹ masywne; ich surowe, chropowate powierzchnie
pokryto czarnym lakierem - to unikalny, brutalny
styl Naima. Nie ma jednak charakterystycznej
szuflady Naima, któr¹ nale¿y otwieraæ rêcznie,
wysuwaj¹c ca³y mechanizm po wycinku okrêgu
na bok. N-Vi otrzyma³ klasyczny mechanizm
z tack¹, reaguj¹c¹ na komendy open/close. Mo¿e
to i dobrze, gdy¿ urz¹dzenie nas¹czono nowoczesnymi technologiami i skierowano nie tylko
do zakochanych w tradycji i minimalizmie twardzieli. Przód podzielono na trzy czêœci, szuflada
znajduje siê po lewej, pod ni¹ mamy rz¹dek czarnych napisów i symboli obs³ugiwanych formatów
- kompletnie zlewaj¹ siê one z ciemn¹ obudow¹,
na dobr¹ sprawê mog³oby ich w ogóle nie byæ.
Ci, którzy wypatrz¹ ma³e, nieopisane gniazdko
mini jack i zapragn¹ pos³uchaæ muzyki przez s³uchawki, bêd¹ mieli zgryz. To bowiem nie wyjœcie
s³uchawkowe, ale analogowe wejœcie dla przenoœnego odtwarzacza MP3. Sytuacjê dodatkowo
Naim N-Vi
komplikuje fakt, i¿ wybór wejœcia podrêcznego
staje siê mo¿liwy dopiero, gdy fizycznie umieœcimy wtyk w gnieŸdzie.
Œrodkow¹ czêœæ frontu ozdabia zielone logo,
kolejny atrybut stylu Naima. Wszystkie elementy
do obs³ugi urz¹dzenia zepchniêto do prawego
naro¿nika. Osobne pochwa³y nale¿¹ siê wyœwietlaczowi, nie jest on zbyt du¿y, ale znakomicie
czytelny, informacje ograniczono do tych najbardziej potrzebnych - o systemie kodowania sygna³u, aktywnych kana³ach, odczyt czasów, numerów œcie¿ek oraz g³oœnoœci. Wyœwietlacz gaœnie
po pewnym czasie od wykonania ostatniej komendy i przyznam, ¿e nie uda³o mi siê odnaleŸæ
funkcji menu, która pozwoli³aby to zachowanie
zmieniæ. Co intryguj¹ce, wywo³anie jakiejkolwiek
komendy o¿ywia wyœwietlacz, a dopiero kolejne
wciœniêcie uruchamia zadan¹ funkcjê.
Dziewiêæ przycisków w prawej czêœci frontu
w zupe³noœci wystarcza do obs³ugi podstawowych funkcji odtwarzacza i wcale nie zdradza jego z³o¿onej natury, ponad typowy komplet dla
CD jest te¿ sterowanie g³oœnoœci¹ oraz wybór
wejœæ. Po resztê nale¿y siêgn¹æ do sterownika.
Pilot niestety nie jest wybitnej urody, na szczêœcie w dzia³aniu jest ju¿ sprawny. Naim postawi³
na graficzne menu, które u³atwia dostêp do konfiguracji i bardziej skomplikowanych funkcji. Podzielono je na kilka czytelnych sekcji bez zabawy
w graficzne upiêkszacze i ikonki, jest technicznie
i powa¿nie. W menu nie ma zbyt wielu rozbudowanych opcji, ale jest wszystko co potrzebne do
optymalnego skonfigurowania systemu. Tyle tylko, ¿e trzeba nad tym usi¹œæ i popracowaæ - autokalibracji nie uœwiadczymy.
Konstrukcja obudowy nie zmieni³a
siê od wielu lat, gotowy
modu³ z frontem i ty³em
wsuwany jest do
grubej, metalowej
“koperty”.
60
lipiec 2007
Pe³nowymiarowy
panel mechanizmu to tylko atrapa,
zza uchylanej klapki wyje¿d¿a cienka tacka
napêdu komputerowego.
Jasnozielony wyœwietlacz wspó³tworzy
klasyczny styl Naima, a od strony u¿ytkowej
tej matrycy te¿ nic nie mo¿na zarzuciæ, jest
bowiem doskonale czytelna.
W sekcji wideo kluczow¹ rolê odgrywa
procesor Faroudja FLI.
W samym dzia³aniu Naim jest nieco ospa³y,
wysuwanie tacki na p³ytê, jej detekcja czy rozpoczêcie odtwarzania... lepiej ¿eby nie trafi³o na
nerwusa. Urz¹dzenie odczytuje p³yty DVD-Video, DVD-Audio, wszystkie odmiany nagrywalnych DVD, producent wspomina tak¿e o “wiêkszoœci” p³yt CD-Audio z fabrycznymi zabezpieczeniami przed kopiowaniem. Nie mam takich
wiele w swoich zbiorach, ale z wyrywkowego
testu wynika, ¿e nie ma powodów do zmartwieñ
- Naim czyta praktycznie wszystko. W pakiecie
KINO DOMOWE
Pod gniazdkiem DVI-D spotkamy siê
z kolejnym przejawem oryginalnoœci
brytyjskiego produktu: zamiast normalnych
terminali g³oœnikowych, jest komplet piêciu
gniazd przygotowanych wy³¹cznie pod wtyki
bananowe (w komplecie takie siê znajduj¹).
B
R
A
Z
lipiec 2007
O
Obraz
Z p³ynnymi, ciep³ymi kolorami i g³êbok¹ czerni¹.
/
Laboratorium
Wysoka moc i niskie zniekszta³cenia przy 4 omach, ale
przy 8 omach te¿ dobrze.
Brzmienie
Ponownie firmowe РszybkoϾ, zwinnoϾ, dynamika.
W kinie z rozmachem i swobod¹ wskazuj¹c¹ na wy¿sz¹ ni¿ w rzeczywistoœci moc.
H
Wykonanie i funkcjonalnoϾ
FunkcjonalnoϾ firmowa Рpodstawowa, bez upskalera, niestandardowe gniazda audio, DVI-D zamiast
HDMI. Bardzo solidna obudowa, czytelny display,
sprawdzone komponenty cyfrowe, ambitne modu³y
wzmacniaj¹ce.
C
17 000
DECIBEL
www.decibel.pl
U
Cena [z³]
Dystrybutor
a ¿e ostatnio staram siê czêœciej s³uchaæ muzyki
ni¿ sprzêtu, od razu dosta³em po g³owie. Przejrzystoœæ jest wyborna, a jednoczeœnie wszystko
gra w symbiozie, czyli tak jak u Naima. Do tej
pory. Wysokie tony brzmi¹ ju¿ nieco inaczej, stare analogowe Naimy gra³y z wiêksz¹ doz¹ wyczucia, czasem wycofania, subtelnoœci. N-Vi atakuje przy pierwszej sposobnoœci, pokazuj¹c, ¿e
soprany nios¹ ze sob¹ tak¿e sporo cennych informacji i nie bêd¹ pe³niæ tylko roli towarzysz¹cej.
Muzyka w wykonaniu Naima sprawia wiele
radoœci, podnosi adrenalinê, co procentuje te¿
w uk³adzie wielokana³owym. Akcja podparta du¿¹ detalicznoœci¹, konturowoœci¹ i uderzeniami
basu naprawdê wci¹ga. Jeszcze wiêksze wra¿enie robi dynamika, dotar³em ju¿ wprawdzie do
szczytu mo¿liwoœci mocowych urz¹dzenia, ale
gra³em w du¿ym pomieszczeniu - ok. 40 metrów.
Zupe³nie wystarczy. Tym razem niedoskona³oœci
nagrañ traktowane s¹ inaczej – nawet na s³abym
materiale koncertowym zarejestrowanym w Dolby Digital górê bierze ofensywnoœæ i szybkoœæ,
maskuj¹c do pewnego stopnia problemy.
Wykorzystuj¹c N-Vi jako Ÿród³o obrazu, automatycznie siêgamy po z³¹cze cyfrowe, co akurat w tym przypadku nie jest jedyn¹, ani te¿ najlepsz¹ drog¹ do celu. Choæ po³¹czenie z wykorzystaniem przejœciówki DVI-HDMI przynosi
dobrze nasycony i pe³en detali obraz, to warto
zwróciæ uwagê na starsz¹ “trójkê” komponentow¹. Mimo braku skalera gwarantuje ona dobre
rezultaty, dostajemy g³êbok¹ czerñ wraz z bogat¹ gradacj¹ szaroœci. Barwy s¹ mi³e dla oka, lekko
pastelowe, mo¿na powiedzieæ, ¿e to taki trochê
kinowy, “taœmowy” obraz.
£
N-Vi
nie skrawki wolnego miejsca. W klasycznym uk³adzie ze wzmacniaczami analogowymi by³oby
przecie¿ dok³adnie odwrotnie, to cyfrê trzeba
by³oby utykaæ w wolne szczeliny pozosta³e po
instalacji koñcówek. Naim zdecydowa³ siê na instalacjê modu³ów TriPath opartych o stereofoniczne koœci TA2022.
Na p³ytce cyfrowej g³ówne miejsce zajmuje
procesor Genesis Faroudja FLI2200, kombajn
z progresywnym skanowaniem i konwerterami
cyfrowo-analogowymi. Obróbka cyfrowego
dŸwiêku odbywa siê w uk³adach Cirrus Logic,
oczywiœcie przystosowanych do pracy z sygna³ami 24bit/192kHz.
S
Cyfrowa technologia przychodzi Naimowi
w sukurs, nie tylko pozwalaj¹c wybrn¹æ z problemu konstrukcji skomplikowanego urz¹dzenia
w filigranowej obudowie. Naim zawsze by³ ultradynamiczny, szybki, diabelski, i cyfra spe³nia takie wymagania. A co z delikatnoœci¹ góry czy naturalnoœci¹ œrodka, cechami, z których urz¹dzenia brytyjskie tak¿e s³ynê³y? O tym póŸniej. Pierwsza rzecz to bas, N-Vi mimo niewielkiej mocy,
spisuje siê znakomicie. Uderzenia wy¿szego podzakresu s¹ dynamiczne, wrêcz brutalne, kieruj¹c
siê ku najni¿szym rejestrom dostrze¿emy, ¿e NVi tak¿e i tam poczyna sobie ca³kiem dzielnie.
Œrednica jest bezlitosna, obna¿a s³abe realizacje,
Nietypowe
rozwi¹zania pod³¹czeniowe sprawiaj¹,
¿e wplecenie N-Vi w typowy
system mo¿e wymagaæ trochê gimnastyki.
Naim chyba chce graæ solo, pozazdroœci³
nazwy Arcamowi?
D
Odmiennoœci Naima ci¹g dalszy - pierwszoplanowe wejœcie analogowe A1 oraz jedyne
wyjœcie z przedwzmacniacza ma postaæ
gniazd DIN.
z wiêkszoœci¹ uk³adów. W centrum zainstalowano dodatkowy druk
z sekcj¹ cyfrow¹, która ³¹czy siê z mechanizmem przejêtym wprost z zastosowañ komputerowych, st¹d charakterystyczna szeroka taœma
transmisji danych i czteropinowe gniazdko zasilaj¹ce (odpowiedni wtyk jest tak¿e w sekcji zasilania). Za czytnikiem, pod metalowymi ekranami
umieszczono koñcówki mocy, zajmuj¹ one ostat-
O
dekoderów dostajemy to, co w urz¹dzeniu 5.1
jest potrzebne, Dolby Digital, DTS oraz ProLogic
II, jak i jego konkurenta DTS Neo:6.
Tyln¹ œciankê dzieli na dwie czêœci zamontowany na œrodku otwór wentylacyjny, za którym
czai siê wiatraczek. Zgodziæ siê trzeba, ¿e przy
tak szczelnie zabudowanej konstrukcji jest to jedyne rozwi¹zanie. Z lewej strony mamy gniazdo
i wy³¹cznik sieciowy oraz zaœlepione porty komunikacji multiroom (opcja), jest tak¿e sekcja
wyjœæ wideo: niezale¿ne gniazdko S-Video, trzy
porz¹dne BNC z mo¿liwoœci¹ wyboru miêdzy
RGB a komponentem, Scart z kompozytem.
Wreszcie... w prawym rogu znajdziemy wielopinowe z³¹cze DVI-D z wizj¹. Aby spi¹æ Naima
z gam¹ p³askich telewizorów z HDMI, trzeba bêdzie wiêc u¿yæ przejœciówki oraz zaakceptowaæ
drobne ró¿nice, jakie wystêpuj¹ w parametrach
sygna³u pomiêdzy tymi standardami. I jeszcze jeden “szczegó³” - Naim nie ma upskalera obrazu.
Nie ma te¿ konwerterów wizyjnych, ale skoro
w ogóle nie ma wejœæ wideo...
Od lat Naim wierny jest tak¿e niskopoziomowym DIN-om, dla mniej wtajemniczonych dodajmy, ¿e to zapomniany ju¿ format z okr¹g³¹, piêciopinow¹ wtyczk¹ otoczon¹ ekranem. W N-Vi
mamy jedno wejœcie i wyjœcie tego typu, obydwa
dwukana³owe. Oprócz tego s¹ dwie pary RCA
tworz¹cych wejœcia stereo i jeszcze wyjœcie (pojedyncze) na subwoofer, nie ma kompletu 5.1.
Od strony cyfrowej jest pojedynczy toslink i dwa
z³¹cza elektryczne. Specjalnie rozbudowanego
systemu na bazie N-Vi nie da siê wiêc stworzyæ,
choæ z pewnoœci¹ wiêkszoœæ u¿ytkowników nie
bêdzie mia³a takich planów.
W naszym egzemplarzu, w wersji bez modu³u radia, otwór gniazda antenowego jest zaœlepiony. Do zabudowanych instalacji mog¹ przydaæ siê gniazda elektrycznych sygna³ów steruj¹cych RC5.
Jak uda³o siê upchn¹æ wszystkie uk³ady w tak
p³askiej obudowie? Pos³u¿ono siê wzmacniaczami impulsowymi.
Praw¹ czêœæ zajmuje rozbudowany zasilacz, a niemal ca³¹ resztê obudowy du¿a p³ytka
61
KINO DOMOWE Amplitunery wielokana³owe 2700-2800 z³
KINO DOMOWE DVD-amplitunery 10 000-35 000 z³
Moc znamionowa (1% THD+N, 1kHz) [W]
Ob.[Ω]
Wysterowanie (K −kanały)
1K
2K
8
51
50
4
92
90
Rozkład mocy na poszczególne kanały (8Ω)
Wysterowanie
Przód L/R Tył L/R centralny
kanałów
1
51
2
50/50
3
−/−
−
4
−/−
−/−
5
−/−
−/−
−
Czułość (dla maks. mocy) [V]
0,26
Stosunek sygnał/szum [dB]**
73
Dynamika [dB]
89
Zniekształcenia THD+N
(1W, 8Ω, 1kHz) [%]
0,34
Współ. tłumienia (w odniesieniu do 8Ω)
28
Pobór mocy [W]
00
Wymiary (S/W/G)[cm]
43/31/9
Masa [kg]
11
* wg danych producenta
Modu³y impulsowe koñcówek mocy
w systemie Tripath.
O
B
Rys. 1. Pasmo przenoszenia
L
A
Rys. 2. Zniekształcenia harmoniczne
Rys. 3. Moc
62
lipiec 2007
Pomiary przeprowadzono przy użyciu systemu NEUTRIK A2D
Naim nie szar¿uje z moc¹ wyjœciow¹, moc dla
8 omów wynosi 51W w mono i 2x50W w stereo,
dla 4 omów jest to 92W i 2x90W. Mimo obecnoœci piêciu koñcówek, podobnie jak w przypadku
Arcama i Meridiana, nie uda³o siê zbadaæ trybu
piêciokana³owego, bo N-Vi nie dysponuje analogowym wejœciem 5.1. Czu³oœæ jest wzorcowa,
wynosi 0.26V.
Poziom szumów Naima to, jak przysta³o na
konstrukcjê opart¹ na wzmacniaczach prze³¹czaj¹cych, nie najlepsze 73dB. Na tle innych, znanych nam urz¹dzeñ cyfrowych nie jest to jednak
wynik z³y. Dynamika wynosi 89dB. Wspó³czynnik
t³umienia to 28 (w odniesieniu do 4 omów) za co
odpowiadaj¹ filtry na wyjœciu.
Pasmo przenoszenia (rys.1) faworyzuje obci¹¿enie 4 omowe, ale nie ze wzglêdu na lepsze
rozci¹gniêcie, lecz s³abiej zaznaczon¹ “górkê”
w okolicach 50kHz. Taki kszta³t charakterystyk
jest czêsto spotykany we wzmacniaczach klasy
D i ma zwi¹zek z dzia³aniem uk³adów filtruj¹cych
na konkretnym obci¹¿eniu. Pasmo jest jednak
szerokie, -3dB przypada na 85kHz przy 8 omach
i 70kHz przy 4 omach.
W spektrum z rys.2 wyraŸnie widaæ nieparzyste wy¿szych rzêdów, choæ bezwzglêdnie najsilniejsza jest druga harmoniczna.
Rys.3 potwierdza œwietn¹ dyspozycjê przy
4 omach, w takich warunkach minimum wynosi
0.018% przy 45W w porównaniu do 0.029%
przy 28W. Na zniekszta³cenia THD+N poni¿ej
0.1% mo¿na liczyæ dla mocy 6W-40W przy
8 omach oraz 5W-60W przy 4 omach.
R
A
T
O
R
I
U
M
TRIPATH
Wiele firm na w³asn¹ rêkê tworzy nowe
klasy pracy wzmacniacza, ale nie maj¹ one
wiele wspólnego z przyjêtymi jednoznacznymi okreœleniami (A, B, AB), a s¹ jedynie znakami towarowymi, które wprowadzaj¹ nas
czêsto w b³¹d. Podobna historia ma miejsce
w przypadku firmy TriPath, której wzmacniacze Class-T s¹ bazowo konstrukcjami klasy
D, tyle ¿e z dodanymi oryginalnymi rozwi¹zaniami. Firma wysz³a z za³o¿enia, ¿e tranzystory nie s¹ idealnymi prze³¹cznikami sygna³u,
i z tego wzglêdu dzielenie pasma na impulsy
o zmiennej szerokoœci (tak jak w modulacji
PWM) jest niedoskona³e. W zamian pos³u¿ono siê wiêc procesem modulacji czêstotliwoœci. Sygna³ przygotowywany jest równolegle w uk³adach analogowych i cyfrowych,
st¹d na pewnym etapie nastêpuje konwersja A/C. Dodatkowo wprowadzono szereg
usprawnieñ, miêdzy innymi modu³ sprzê¿enia
zwrotnego, który “uczy” siê zachowania
prze³¹czników mocy i na bie¿¹co koryguje
sygna³ steruj¹cy, aby kompensowaæ niedoskona³oœci pracy tranzystorów. Czêstotliwoœæ steruj¹ca jest zmienna, œrednio oscyluje
wokó³ 600-700kHz, ale mo¿e osi¹gaæ nawet
1.5MHz, co wymusi³o budowê bardzo precyzyjnego zegara. Z drugiej strony zaprocentowa³o to przesuniêciem w górê wysokoczêstotliwoœciowych zniekszta³ceñ, filtr wyjœciowy jest ustawiony wy¿ej i stawia mu siê
mniejsze wymagania jakoœciowe.
Koñcówki mocy, zepchniête do naro¿nika, wydaj¹ siê
stanowiæ tylko dodatek do cyfrowej elektroniki.
Amplitunery wielokana³owe 3000-4000 z³ KINO DOMOWE
PODSUMOWANIE
P
P
O
D
S
U
oniewa¿ przedstawione urz¹dzenia nale¿¹ do zupe³nie ró¿nych kategorii wagowych (wa¿ymy oczywiœcie ceny), to na (moje) szczêœcie
tym razem w podsumowaniu nie trzeba typowaæ zwyciêzcy. Nie
trzeba, choæ abstrahuj¹c od ceny mo¿na by to zrobiæ wyj¹tkowo ³atwo, bo
najlepszym urz¹dzeniem jest po prostu Meridian, nikogo to nie dziwi, nikt
siê tak¿e nie obrazi, gdy¿ G95 kosztuje dwa razy wiêcej ni¿ Naim, a trzyipó³krotnie wiêcej ni¿ Arcam. Jego wszechstronnoœæ, przejawiaj¹ca siê zarówno doskona³ym brzmieniem jak i funkcjonalnoœci¹, powinna zadowoliæ zarówno audiofilów, jak te¿ instalatorów.
W najtañszym Arcamie tak¿e siêgniêto po zaawansowane i nowoczesne
rozwi¹zania, ba...pod pewnymi wzglêdami Solo Movie przerasta nawet G95
(wejœcia HDMI), choæ niektóre sprawy pozostaj¹ niedokoñczone. Ale trudno mi przemilczeæ wra¿enie dotycz¹ce obrazu z Arcama - jest œwietny, co
trochê zaskakuj¹ce, bo upskaling, do którego ju¿ siê przyzwyczajamy, nie
siêga tutaj 1080p, a “tylko” 1080i.
N-Vi to w tym gronie najwiêksza indywidualnoœæ. Dwukana³owy rodowód marki Naim widaæ wyœmienicie i w tym wielokana³owym kombajnie,
co najwa¿niejsze s³ychaæ te¿, ¿e N-Vi, tak jak ka¿dy Naim, to przede wszystkim dŸwiêk, i to dŸwiêk specjalny. Na najwy¿szym poziomie i zgodnie
z pryncypiami, jakie u Naima obowi¹zuj¹ od lat. Dynamika, dynamika i raz
jeszcze dynamika. Kreowane przez Naima brzmienie okazuje siê jednak
doskonale sprawdzaæ tak¿e w kinie domowym, co w po³¹czeniu z kontrowersyjn¹ w niektórych punktach funkcjonalnoœci¹ zaowocowa³o produktem, jakiego pró¿no by szukaæ gdzie indziej. I tak jak napisa³em we wstêpie
– o to dzisiaj chodzi.
Radek £abanowski
M
ARCAM
MERIDIAN
SOLO MOVIE
G95
Koñcówki mocy
Dekodery
O
W
DVD-Audio/SACD
Konwerter wideo
Wejœcia wideo
Wyjœcia wideo
5
AC-3,
DTS
DPLII
A
tak/tak
nie
2x komponent,
2x kompozyt,
2x HDMI
1x komponent,
1x kompozytm
1x HDMI
N
I
We/Wy analogowe
3xRCA/1xRCA
We. gramofonowe
Wy. subwooferowe
Wejœcie na zewn.
dekoder
Wyjœcie na zewn.
koñcówki mocy
Wejœcie cyfrowe
nie
1
E
Wyjœcie cyfrowe
Zaciski g³oœnikowe
Pilot uniwersalny
Obs³uga stacji
dokuj¹cej iPOD
Obs³uga
dodatkowej strefy
Dostêpne kolory
Min. imp. kolumn [Ω]
NAIM
N-VI
5
5
AC-3
AC-3
DTS
DTS,
DPLII
DPLII
Trifield
DTS Neo
nie/nie
tak/nie
tak
nie
1x kompozyt,
nie
2x S-Video,
1x komponent
1x komponent,
1x SCART,
1x S-Video, 1x komponent,
1x kompozyt,
1x S-Video
1x HDMI
1x DVI-D
3x RCA/2x RCA+
1xDIN/1xDIN
nie
nie
1
1
nie
nie
nie
5.1
1x koaks.,
2x opt.
1x.opt.
zakrêcane
tak
5.1
2x koaks.,
2x opt.
nie
zakrêcane
tak
nie
2x koaks.,
1x opt.
1x koaks.
banankowe
nie
tak
nie
nie
1x RCA
czarny
4
nie
srebrny/czarny
4
nie
czarny
4
styczeñ 2007
63
Download PDF